این مقاله با این هدف نوشته شده است که خوانندگان نگاهی اجمالی به فعالیت‌های مختلف از شناسایی و ارزیابی ذخایر نفت و گاز گرفته تا استخراج هیدروکربن‌ها و در نهایت فروش محصولات مشتقات تصفیه‌شده به مصرف‌کنندگان داشته باشند.

سه جنبه زنجیره ارزش عبارتند از:

بالادست (Upstream) – اکتشاف و تولید

میان دست (Midstream) – حمل و نقل و ذخیره سازی

پایین دست (Downstream) – بازارهای پالایش و خرده فروشی

به شرکت‌های بخش بالادستی شرکت‌های اکتشاف و تولید (E&P) نیز گفته می‌شود. این شرکت‌ها عمدتاً در شناسایی و ارزیابی بلوک‌های بالقوه تولید نفت و گاز، حفاری چاه‌های اکتشافی، ابداع برنامه‌های توسعه میدانی (FDPs) و توسعه زیرساخت‌ها در میادین نفتی مقرون‌به‌صرفه برای تولید مقادیر تجاری هیدروکربن درگیر هستند.

شرکت‌های بخش میانی معمولاً در حمل و نقل هیدروکربن شرکت دارند. انواع مختلف حمل و نقل شامل خطوط لوله، حمل و نقل دریایی، ریلی و جاده ای، بسته به نوع کالای مورد حمل است.

شرکت‌های بخش پایین دستی در فرآیند پالایش، بازاریابی و فروش شرکت دارند. این شرکت ها نفت خام را به انواع مشتقات مانند گاز مایع، بنزین، سوخت جت، نفت گازوئیل، سایر روغن های کوره و غیره تبدیل و تصفیه می کنند که به نوبه خود به مصرف کنندگان نهایی مختلف فروخته می شود. تصویری کوتاه از زنجیره ارزش نفت و گاز در شکل زیر نشان داده شده است.

بخش بالادستی: اکتشاف و تولید بخش بالادستی یک بخش با ریسک و پاداش بالا است که در آن شرکت ها از چارچوبی عمدتاً از پیش تعریف شده برای شناسایی، ارزیابی و پیشرفت به سمت تولید هیدروکربن استفاده می کنند. دلیل این امر این است که موفقیت یک شرکت بالادستی ناشی از ترکیبی از (1) پایبندی به اصول اولیه زمین شناسی نفت، مهندسی مخازن و فیزیک درگیر در فرآیند حفاری است، و (2) استفاده از اصول ذکر شده در بالا برای مناسب بودن در خشکی یا فراساحل. محیط. این شرکت‌ها عموماً برای ارزیابی میدان‌ها از نظر حضور احتمالی ذخایر هیدروکربنی، بررسی‌های لرزه‌ای انجام می‌دهند. بلافاصله پس از اینکه آنها حضور هیدروکربن ها را در یک بلوک خاص مشخص کردند، یک FDP مناسب ابداع کردند. بر اساس FDP، چاه‌ها برای استخراج نفت و گاز حفر می‌شوند و هیدروکربن‌های استخراج‌شده به شرکت‌های پایین‌دستی فروخته می‌شوند که محصولات مشتق شده را پالایش و به مشتریان می‌فروشند. این فرآیند تولید به طور گسترده شامل گردش کار همانطور که در زیر نشان داده شده است.

علاوه بر این، این شرکت‌های بالادستی یا خودشان یا با کمک شرکت‌های خدمات میدان نفتی، کمپین‌هایی را برای ضربه زدن به «نفت اول» و در نهایت شروع به تولید نفت و گاز آغاز می‌کنند.

چند چالش کلیدی در بخش بالادستی نفت و گاز

• به شدت توسط سازمان های دولتی تنظیم می شود
• بدست آوردن میدان های اکتشافی جدید مستلزم سرمایه گذاری اولیه سنگین است
• حتی اگر برنامه‌های حفاری فشارهای زیرسطحی یا زیر دریا را برآورد می‌کنند، نوسانات احتمالی فشار مخزن می‌تواند منجر به افزایش هزینه‌های سرمایه شود
• عدم قطعیت داده‌های لرزه‌ای و زمین‌شناسی که به یک FDP تجاری قابل دوام تبدیل نمی‌شوند، می‌تواند منجر به زیان مالی برای یک شرکت E&P شود.
• حفظ فشار مخزن برای حفظ تولید پایدار نیاز به تجزیه و تحلیل بسیار دقیق و مطالعات تکراری برای نظارت دقیق بر سطوح فشار دارد
• استفاده از منابع انسانی برای یک شرکت E&P حیاتی است. شرکت هایی را شامل می شود که کارکنان خود را در لیست حقوق و دستمزد خود قرار داده و کار خود را در دوره های اوج کاری مانند کمپین های حفاری و غیره با پیمانکاران خارجی قرارداد می کنند. شرکت‌های بالادستی با دقت برنامه‌ریزی می‌کنند تا از منابع خود برای اطمینان از حداکثر سودآوری، از طرق مختلف به شرح زیر استفاده کنند:
  • استفاده از تکنولوژی و مفاهیم پیشرفته
  • اتخاذ بهترین شیوه ها
  • استفاده از نیروی انسانی مستعد. تعادل بهینه بین کار داخلی و برون سپاری برای

تسریع تلاش های یک شرکت E&P برای اجرای موارد فوق الذکر، شرکت های خدمات میدان نفتی، شرکت های E&P را قادر می سازند تا از طریق ارائه انواع خدمات یکپارچه و ارائه نرم افزارهای مختلف، به اهداف خود برسند. این شرکت ها در ساخت، نگهداری و نظارت بر زیرساخت ها در میادین نفتی اثبات شده کمک می کنند.

شرکت های خدمات چاه با توجه به ریسک و سرمایه گذاری بالا در فعالیت های E&P، نیاز به تجهیزات و خدمات بسیار تخصصی بسیار مهم است. این امر باعث ایجاد مجموعه جدیدی از شرکت‌ها شد که خدمات میدان نفتی را ارائه می‌کنند. این شرکت‌ها زمانی وارد این طرح می‌شوند که یک شرکت E&P درباره استراتژی تولید تصمیم بگیرد و یک FDP برای توسعه یک میدان نفتی خاص طراحی کند. شرکت های E&P سپس اقدام به شناسایی شرکت های مختلف خدمات میدان نفتی می کنند که می توانند نیازهای زیرساختی پیشنهادی خود را برآورده کنند. خدمات میدان نفتی می تواند شامل خدمات فردی مانند خدمات چاه (تجهیزات ساخت و تکمیل چاه)، تامین گل، مواد شیمیایی و غیره، یا خدمات همراه (ترکیبی از خدمات فردی) باشد که شرکت های بالادستی E&P ممکن است به آن نیاز داشته باشند. شرکت‌های خدمات میدان نفتی بسیاری از خدمات را در سطح میدانی انجام می‌دهند، از مشخص‌سازی، حفاری، تکمیل تا هرگونه مداخله‌ای که ممکن است مورد نیاز باشد. هر یک از این خدمات گسترده طبقه بندی شده است و یک عکس فوری کوتاه در زیر نشان داده شده است.

چند چالش کلیدی که شرکت های خدمات میدان نفتی با آن مواجه هستند:

• اتخاذ آخرین فناوری، تجهیزات و سایر منابع
• مخارج سرمایه قابل توجهی که برای همگام شدن با آخرین روندهای فناوری و طراحی تجهیزات لازم است
• معمولا تجهیزات و سایر دارایی ها تا زمان تحویل به مشتری تعیین شده بر عهده شرکت های خدماتی است
• عوامل خارجی عبارتند از: مقررات خاص کشور، زمان بندی عملیات بندر/منطقه، سایر وابستگی های خارجی

بخش میان دستی: ذخیره سازی و حمل و نقل

شرکت‌های بخش میان‌دستی، هیدروکربن‌های تولید شده را از شرکت‌های بالادستی به شرکت‌های پایین‌دستی حمل می‌کنند، که به نوبه خود، محصولات مشتق‌شده را پالایش و به مشتریان نهایی می‌فروشند. فعالیت های صنعت میانی شامل حمل و نقل، پردازش و ذخیره سازی هیدروکربن ها مانند گاز طبیعی، نفت و مایعات گاز طبیعی (NGLs) است. هر یک از این کالاهای انرژی دارای مجموعه‌ای از دارایی‌های میان‌جریان مرتبط خود است که برای به حداکثر رساندن ارزش هر بشکه‌ای که از زمین خارج می‌شود، طراحی شده‌اند. بخش میانی دارای فعالیت های زیر است:

• جمع آوری و پردازش
• حمل و نقل
• ذخیره سازی (در برخی موارد استثنایی) و لجستیک

شرکت های میان جریان نفت و گاز را به طور جداگانه پس از پردازش در سطح میدان جمع آوری می کنند.

جمع‌آوری نفت: در مورد تولید در دریا، شبکه‌ای از خطوط لوله جمع‌آوری میدان کوچک‌تر، نفت را جمع‌آوری می‌کند که سپس در امتداد ساحل یا رودخانه‌ها در بارج‌های کوچک‌تر حرکت می‌کند و در تانکرها یا کشتی‌ها به سطح بین‌المللی منتقل می‌شود. در مورد تولید خشکی، حمل و نقل زمینی شامل مجموعه ای از خطوط لوله، کامیون و ریل است.

جمع آوری گاز طبیعی: گاز طبیعی عموماً با فشار بسیار بالاتری نسبت به نفت خام جریان دارد. از این رو، از طریق خطوط لوله انتقال فشار بالا و قطر بزرگ به نام خطوط انتقال منتقل می شود.

ذخیره سازی نفت خام: این امر از طریق پایانه های فله، مخازن پالایشگاهی، مخازن نگهداری و غیره انجام می شود تا اطمینان حاصل شود که مواد آماده ارسال برای ارسال از طریق کشتی هستند. این فعالیت‌هایی که توسط شرکت‌های میان‌دستی انجام می‌شود، شرکت‌های پایین‌دستی را قادر می‌سازد تا از هیدروکربن‌های در دسترس برای پالایش و فروش به مشتریان نهایی استفاده کنند.

چند چالش کلیدی در بخش میانی نفت و گاز

• شرکت های Midstream به شدت به عملیات شرکت های بالادستی متکی هستند با وابستگی‌های خارجی زیاد، برای شرکت‌های میان‌دستی دشوار است که زیرساخت‌های (عمدتاً دائمی) را که مقادیر زیادی از منابع مصرف می‌کنند، افزایش یا کاهش دهند
• تعمیر و نگهداری خط لوله و سایر تدارکات درگیر به منابع انسانی ماهر نیاز دارد که بر مالی شرکت های میانی فشار وارد می کند.

بخش پایین دستی: پالایش هیدروکربن ها و خرده فروشی

شرکت‌های بخش پایین‌دست، هیدروکربن‌های استخراج‌شده را از بخش بالادستی از طریق زیرساخت‌های ارائه‌شده توسط شرکت‌های میان‌دستی دریافت می‌کنند و آنها را به محصولات مشتق پالایش می‌کنند. این شرکت ها سپس کار خود را به سمت بازاریابی محصولات مشتق گسترش می دهند. در یک پالایشگاه، نفت خام به سوخت بازار و سایر فرآورده های نفتی تبدیل می شود. سپس تمامی محصولات از طریق کانال های تجارت به کسب و کار (B2B) و تجارت به مصرف کننده (B2C) توسط شرکت های پایین دستی به بازار عرضه می شوند. پالایش به آن دسته از فرآیندهایی اطلاق می شود که نفت خام و سایر هیدروکربن های مایع خام را به فرآورده های نفتی مانند بنزین، دیزل یا گازهای نفتی مایع (LPG) تبدیل می کنند که برای مصرف نهایی مناسب هستند. تقطیر به فرآیند جداسازی اطلاق می شود که طی آن اجزای نفت خام با استفاده از نقاط جوش خود به مشتقات نفتی متعددی جدا می شوند. این معمولا در برج های تقطیر انجام می شود. تبدیل به فرآیندهای ترک خوردگی اشاره دارد که توسط آن هیدروکربن های کم ارزش به محصولات سبک تر و با ارزش تر تبدیل می شوند.

چند چالش کلیدی در بخش پایین دستی نفت و گاز

• شرکت های پایین دستی که آخرین نفر در زنجیره ارزش هستند باید برای مواد اولیه خود حق بیمه بپردازند
• اگرچه قیمت نفت خام و سایر عوامل خارجی تعیین کننده قیمت انواع سوخت و فرآورده های نفتی است
• مصرف کنندگان نهایی تمایل دارند که نوسانات قیمت در محصولات تصفیه شده را با سیاست قیمت گذاری شرکت های پایین دستی مرتبط کنند. شرکت‌های پایین‌دستی با مشکلات عرضه و تقاضا به‌طور مستقیم با مشتریان مواجه هستند